De aftiteling

Omdat ik relatief vaak naar de film ga, valt het me altijd weer op hoe snel mensen uit hun comfortabele bioscoopzitjes opveren eenmaal die film is afgelopen. Afgelopen, dat betekent dan dat het laatste beeld zich van het objectief van de projector heeft losgemaakt en dat de eindtitels beginnen.

De eindtitels zijn voor mij nochtans een wezenlijk onderdeel van elke film. En dus blijf ik er naar kijken. Halsstarrig soms, ook als de lichten alweer zijn aangegaan of als het zaalpersoneel in de weer is met veger en blik om de altijd aanwezige restjes popcorn en andere ongerechtigheden van tussen de gangpaden te verwijderen. Ik ben dan weliswaar niet degene die het licht uitdoet, maar wel – letterlijk – de laatste die de zaal verlaat.

Continue reading “De aftiteling” »

Le scaphandre et le papillon

Het was in de tijd toen ik nog een “boekenschriftje” bijhield. Daarin noteerde ik alle titels van boeken die ik las, wanneer ik het boek begon te lezen en wanneer ik het uit had. De gewoonte om titels van gelezen boeken te noteren heb ik allang opgegeven, maar het schriftje heb ik nog steeds.

Ik zie dat ik Le scaphandre et le papillon van Jean-Dominique Bauby heb gelezen in augustus 1997. Tien jaar later besluit ik te gaan kijken naar de verfilming van Julian Schnabel.

Bauby overleed enkele dagen na het verschijnen van zijn boek in maart 1997. Hij was de hoofdredacteur van het Franse vrouwenblad Elle, maar in december 1995 besloot de voorzienigheid zijn leven een heel andere wending te geven. Na een hersenstaminfarct ontwaakt hij uit een coma en lijdt hij aan het zogenaamde Locked-In Syndroom (LIS).

Continue reading “Le scaphandre et le papillon” »

The science of sleep (2006)

The science of sleep is de tweede film van de Franse regisseur Michel Gondry die ik zag. In het Frans heet de film La science des rêves, maar voor zover ik me herinner stond hij (zelfs in Brussel) niet zo op de affiche. In 2004 kon Eternal sunshine of the spotless mind me al bekoren.

Gondry gebruikt in deze film, waarvoor hij zelf ook het scenario schreef, vooral zijn jeugdherinneringen en zijn dromen. Het hoofdpersonage Stéphane kan droom en werkelijkheid moeilijk uit elkaar halen en in de film lopen beide dan ook voortdurend door elkaar. Het visuele onderscheid realiseert Gondry niet met special effects, maar met rekwisieten en decorelementen uit bordkarton.

Continue reading “The science of sleep (2006)” »

Thank you for smoking (2005)

Thank you for smoking is een satire die tot nadenken stemt. Tabakslobbyist Nick Naylor gebruikt een verwrongen logica om een sector te promoten waarvan algemeen wordt aanvaard dat hij de gezondheid schade toebrengt. Nick kent de gezondheidsproblemen die tabak kan veroorzaken. Maar daar ligt hij niet wakker van.

Naylor is een van die mensen die je zonder scrupules alles kunnen wijsmaken. Dat zegt hij ook tegen zijn zoontje: “My job requires a certain… moral flexibility”. Of zoals een tagline van de film het zegt: “Nick Naylor doesn’t hide the truth… he filters it.” Regelmatig gaat Naylor uit eten met zijn collega’s uit de alcohol- en wapenbranche die er al even weinig gewetensbezwaren op nahouden. Ze noemen zichzelf de Merchants of Death.

De film is niet louter een aanklacht tegen de tabakslobby, maar hij stelt in het algemeen de zogenaamde spin doctors en de impact van de media in vraag. Ook de activisten tegen alcohol, tabak, wapens… gebruiken om hun doel te bereiken strategieën en campagnes die niet altijd even koosjer zijn.

Als informatie maakbaar en manipuleerbaar is, hoe ben je dan nog in staat om foute van juiste informatie te onderscheiden? En bestaat er wel zoiets als “juiste” en “foute” informatie? Hangt alles gewoon niet af van het standpunt dat je inneemt? Dat zijn vragen die ik me als informatieprofessional stelde na het bekijken van deze film.

30.09.2006, Brussel, UGC De Brouckère, zaal 10
19.30 uur, 8,10 euro, 92 min.